امارت على بن سعيد امارت عبداللَّه بيش از يك سال و نيم به طول نينجاميد كه كار به اختلاف كشيد و دوباره به سراغ عبدالمحسن آمده از او خواستند تا امارت را بپذيرد ، اما او رد كرد . از وى خواستند تا برادرش مبارك بن احمد بن زيد را براى آنان برگزيند . اما او اين انتخاب را هم نپذيرفت و گفت : اگر قرار باشد من كسى را انتخاب كنم ، على بن سعيد را براى شما برمىگزينم . اشراف از او پذيرفتند و امارت به على واگذار شد ، در حالى كه اصلًا در فكر آن نبود . حسين بن مطير از شعراى مكه در اين باره گفت : و كم طامع فى حاجة لاينالها * و من آئس منها أتاه بشيرها بسا طمع‌كارانى كه به هدف نمىرسند و بسا مأيوسانى كه بشارت آنچه را مىخواهند ، به ايشان مىرسد . بدين‌ترتيب در 27 جُمادى الاولاى سال 1130 امارت على بن سعيد اعلام گرديد . « 1 » درگيرى تازه در ايام حج سال 1130 شمارى از اشرافِ آل بركات گرد آمده درخواست انتقال امارت را از آل زيد به يحيى بن بركات داشتند . براى اين كار شمارى از آنان نزد امير الحاج شامى رفته از او درخواست كمك كردند . وى درخواست آنان را پذيرفت و براى اين كار به دنبال عبدالمحسن فرستاد تا با او مشورت كند . به او گفتند كه وى در حسينيه « 2 » است . نامه به وى نوشت و رأى او را پرسيد . زمانى كه نامهء اميرالحاج شامى به او رسيد ، ديد كه شمارى از اشراف متمايل به برادرش مبارك بن احمد بن زيد هستند و بسا خودش هم تمايل به موافقت با برادرش را داشت . براى اين جهت خشمگين شد و اين

--> ( 1 ) . خلاصة الكلام ، ص 169 . ( 2 ) . حسينيه مزرعه‌اى در دوازده كيلومترى جنوب مكه است كه از وادى عرفه آغاز مىشود . اين مزرعه در زمان مامتعلق به آل زيد است .